سینما، آب و آفتابه / محسن حدادی
رییس سازمان تربیت بدنی در حکمی رضازاده را به عنوان مشاور سینمایی خود در حوزه‌ی معناگرا منصوب کرد... به هر ایرانی 75 هزار تومان پول توجیبی برای سینما بدیم که در طول سال یا بره سینما یا سی دی بخره ... فیلم اگه فیلم باشه با چهار تا یه پا دو پا باید بزنه تو هیجده حریف... سرفه‌ی میرحسین در سینما آزادی...

عطار و دیوانگان / منوچهر احترامی
دیوانگان عطار، بعضی در زمره‌ی صاحب نسقان و نامداران این طایفه‌اند، همچون مجنون کذا و بهلول؛ و جمعی در ردیف گمنامان و شوربختان و بی‌نصیبان و مبهوتان و پاکبازان و سراندازان و کوتاه‌دستان و لنگ‌درازان و غیرهم اجمعین که نمونه‌های فراوانی از آنان در میان هفتاد و دو ملت یافت می‌شود

هم‌‌راه‌ با کتاب در کوپه‌های قطار رجا
در این طرح کتاب‌ها در یک بسته‌بندی ویژه و در ابتدای سفر به مسافران هر کوپه اهدا می‌شود و مسافران در پایان سفر پس از مطالعه کتاب‌ها، آن را به میهمانداران قطار تحویل می‌دهند... در فاز اول این طرح هفت عنوان کتاب در 2500 کوپه قطار در مسیر تهران ـ مشهد توزیع می‌شود.

نسخه نمی‌دهم؛ دغدغه می‌سازم / رضا امیرخانی
ما مقلدان خوبی برای رمان جهانی نبودیم... هیچ تصویر درازمدت فرهنگی در ذهن مسئولین فرهنگی ما نیست... ضربه‌ای که از متحجرین جمهوی اسلامی می‌خوریم، غیرقابل مقایسه است با ضربات اپوزیسیون... ما اول باید به جهل‌مان ایمان بیاوریم تا بعد بتوانیم برویم دنبال علم.

اندر احوال نکاح نیمه ‌کاره/میرزاقلی‌خان‌راپورتچی
در طرح مذکور اطفالی که قصد تزوج دارند همانجا در دامان والدین می‌مانند، لیکن خطبه عقد را جاری نموده تا اسماً به همدیگر تعلق داشته باشند و نیمی از استقلال حاصل شود... حاجتی به ارسال جهیزیه‌ی عروس نبوده، بلکه از همان آفتابه لگن مسی و روحی والدین (مراد فلز روی است) استفاده بهینه خواهد شد...

غزه در راه هشتم
یادداشت "فهمی هویدی" روشنفکر مصری؛ یادداشت دکتر "عزیز دویک" رئیس بازداشت شده پارلمان فلسطین؛ مقاله‌ای با عنوان "آنفولانزای تشیع" درباره متهم شدن حماس به رافضی بودن از طرف وهابیون و متهم شدن به ناصبی بودن از طرف طیف انجمن حجتیه و همفکرانشان؛ و نیز گزارشی از حواشی تحصن شش روزه در فرودگاه مهرآباد؛ به همراه جدیدترین دست نوشته‌ی حجت‌الاسلام جهانشاهی از زندان اوین.

ایران هراسی یا آغاز دیپلماسی تعادل؟
"توماس فینگار" یکی از مقامات ارشد سازمان جاسوسی آمریکا در گفتگو با روزنامه‌ی نیویورک تایمز: "با توجه به گزارش سازمان اطلاعات آمریکا درباره‌ی پرونده هسته‌ای ایران؛ هیچ یک از ادعاهای دولت‌های سابق درباره‌ی ساخت سلاح اتمی از سوی ایران صحت ندارد..."

ما تروریست‌های آماتور / سید علی میرفتاح
بن‌لادن کجا و ما کجا؟ سر قضیه سعید حجاریان هم همین طور بود؛ یادتان هست؟ بی‌خودی کار را به آماتورها سپرده بودند. انگار طرح کاد فرستاده بودند... من درک می‌کنم و شما مثل بز اخفش سر تکان می‌دهید؛ من بلندمرتبه‌ام و شما حقیر. حیف من که دارم اینجا با شما تلف می‌شوم.

بیضایی در دام خود / امیر قادری
درست مثل کودکی که مدام همه تقصیرها را گردن پدر و مادرش می‌اندازد و کم‌کم مجموع تمام این انتظارها و درخواست‌ها تبدیل به عقده‌های وحشتناکی می‌شود و دایره اتهام را همه، به جز خود فیلمساز و گروه‌اش را در برمی‌گیرد.

از داخل هواپیما / رسول صدرعاملی
خبرنگاران خارجی جدی یا شوخی روی سینه‌ی خود علامت صلیب می‌کشند. قبل از اینکه امام برای آنها پیام بفرستد که این سفر خطرناک است، تعداد آنها به 600 نفر می‌رسید؛ ولی بعد از این پیام، تعدادشان به 150 نفر رسید.

همشهری "داستان" به بهمن‌ رسید
این جنگ که پیش از این قرار بود به صورت ویژه‌نامه‌ و همراه با مجلات همشهری منتشر شود؛ به علت طولانی شدن روند صدور مجوز ماهنامه، به صورت کتاب _ و البته ماهانه _ توسط موسسه همشهری منتشر می‌شود.

محبوب بلامنازع / محمد رضا شفیعی کدکنی
وقتی انبوه جمعیت جهان اسلام به نام مبارک امام علی بن ابیطالب این‌گونه شیفتگی از خود نشان می‌دهد که نامگذاری به نام علی، دو برابر مجموع نامگذاری‌ها به نام آن سه خلیفه‌ی دیگر است، این یک گزینش تاریخی است که هیچ کس در آن نمی‌توانسته دخالت داشته باشد، نوعی رأی گیری اجتماعی و تاریخی در جهت محبوبیت بلامنازع اوست.

میان اشک و لبخند
غزه در نگاه کاریکاتوریست‌های جهان؛ آثار برتر مسابقه‌ی جهانی "غزه زیر آتش" در سایت سوریه کارتون.

معصومیتی اندوهگنانه / جلال آل احمد
گفتیم صداقت، صمیمیت و پشتکار و آشتی با مفاهیم محیط و تاریخ و مردم و این تنها بهانه‌ای بود که نبض «موج نو» می‌توانست همراه با آن به آرامی بزند و زنده بماند و به نوعی هذیان کشیده نشود و «الهیاری» چنین کرد و ماند...

نقشه‌ای برای حذف مردم / رجا شهاده
سفرنامه‌ها ابزارهای جادویی هستند که امکانی برای قدم گذاشتن در راههای نرفته را پیش می‌آورند و کاری می‌کنند که پشت میزهایی غذا بخوریم که هیچ گاه پشت آن ننشسته‌ایم!... این سرزمین دره و مزارع سبز دارد؛ ولی مردمی نیز دارد که از سال‌ها پیش در آنجا زندگی می‌کنند و در این سفرنامه‌ها نادیده گرفته شده‌اند.